Już na wiosnę rozpoczęto prace przy rozbiórce i translokacji chałupy Połcia, czego skutkiem było ustawienie jej na docelowym miejscu w czerwcu 1985 roku. Koniec tego roku zaowocował projektem skansenu. Realizację właściwej ekspozycji skansenu (zagroda Połcia przeznaczona była pod zaplecze usługowe bądź socjalne) rozpoczęto w 1986 roku, wraz z zapoczątkowaniem I etapu budowy parku etnograficznego w Granicy, zakładającego powstanie sektora rolniczego, a więc zespołu budownictwa typowego dla Równiny Błońskiej („ulicówki” bądź „rzędówki zwartej”). Pierwszą realizowaną zagrodą była, zwana dziś od nazwiska pierwotnego właściciela budynku mieszkalnego, zagroda „Widymajera”. Pomiędzy 1988 a 1991 rokiem realizowano drugą zagrodę sektora rolniczego, przylegającą do pierwszej od południa, zwaną dziś, od nazwiska ostatniej właścicielki domu mieszkalnego, zagrodą „Wiejckiej”.