generalnie, nawet jeśli chciana struktura nie jest bezkontekstowa, jakieś bezkontekstowe przybliżenie jest używane, aby wykonać pierwsze dopasowanie. Algorytmy, które używają gramatyk bezkontekstowych, często bazują na pewnej odmianie algorytmu CYK, zwykle z jakąś heurystyką, żeby odrzućić mało prawdopodobne dopasowania, co oszczędza czas. Niektóre systemy rezygnują z dokładności na rzecz szybkości, np. liniowa wersja metody przesunięcie-redukcja.
Języki programowania Parser jest najczęściej używany jako część kompilatora albo interpretera. Analizuje kod źródłowy programu napisanego w języku programowania, żeby móc przedstawić go w swojej wewnętrznej formie. Języki programowania zazwyczaj są tak projektowane gramatyką bezkontekstową, gdyż mogą być wtedy stosowane szybkie i efektywne parsery. Ponieważ ogólne metody analizy języków bezkontekstowych mają złożoność często są to pewne podklasy gramatyk bezkontekstowych (np. LALR).