Na początku października Specjalny Oddział Mandżurski wszedł w skład V Priamurskiego Korpusu Armijnego. Jego sztab został przekształcony w sztab korpusu. W styczniu 1919 r. głównodowodzący wojskami białych na Syberii i Dalekim Wschodzie admirał Aleksandr W. Kołczak mianował esauła G. M. Siemionowa dowódcą Czytyjskiego Okręgu Wojskowego. 18 kwietnia tego roku Specjalny Oddział Mandżurski przeorganizowano w Specjalną Mandżurską Atamana Siemionowa Dywizję w składzie Samodzielnej Armii Wschodnio-Syberyjskiej.
W 1920 r. rozkazem gen. G. M. Siemionowa został ustanowiony Krzyż Specjalnego Oddziału Mandżurskiego.
Na emigracji w 1937 r., w 20-lecie utworzenia Specjalnego Oddziału Mandżurskiego, został ustanowiony przez gen. G. M. Siemionowa Znak Specjalnego Oddziału Mandżurskiego.
Skład organizacyjny Dowódca - ataman podesauł (esauł) Grigorij M. Siemionow Zastępca dowódcy - starszina Roman von Ungern-Sternberg Zastępca dowódcy ds. wojskowych - gen. lejt. Michaił P. Nikonow Szef sztabu - ppłk Leonid N. Skipietrow oberkwatermistrz - sotnik Siergiejew Naczelnik służb tyłowych - płk Prokofij P. Ogłoblin Sztabsoficer do specjalnych poruczeń - gen. mjr Aleksandr M. Kamiennow 1 Mongolsko-Buriacki Pułk Konny - d-ca esauł Andriej P.