Jakub Teodor Trembecki, krypt.: J. T. T., (ur. 16 maja 1643 w Kisielinie, zm. między 25 maja 1719 a 11 kwietnia 1720) – polski poeta, kolekcjoner tekstów literackich, członek wspólnoty braci polskich.
Życiorys Był synem niezamożnego szlachcica, brata polskiego Jana Jakuba Ryniewicza i Anny ze Stojeńskich, wnuczki Piotra Stoińskiego młodszego i prawnuczki Grzegorza Pawła z Brzezin.
Ojciec, gorliwy działacz, kaznodzieja i pisarz braci polskich, przybrał w roku 1644 nazwisko swej matki (Trembecka) na skutek grożącej mu banicji. Jakub Trembecki, do 10. roku życia, przebywał w Nowogródku i Uszomirze należącym do Jerzego Niemirycza. Około roku 1662 przebywał w Birżach, gdzie przypuszczalnie pobierał nauki szkolne. Potem pozostawał w służbie księcia Bogusława Radziwiłła, a po jego śmierci – w służbie Słuszków i Denhoffów. Po decyzji o wyganiu braci polskich Trembecki przeszedł najpierw na kalwinizm, a około roku 1670 na katolicyzm. Przed rokiem 1678 poślubił kalwinistkę Annę Niezabitowską. U schyłku lat 70. wieku XVII przeniósł się do swoich dóbr w Prusach Królewskich, gdzie pełnił obowiązki pisarza skarbowego pruskiego. Od roku 1686 dzierżawił starostwo w Kościerzynie.
Twórczość