Szereg badań wskazuje na pozytywne efekty zaakceptowania wzrostu pobudzenia i towarzyszących mu objawów z ciała oraz nadawania im takich nazw, jak „gotowość”, „mobilizacja”, „energia”, „ekscytacja”. Interwencje często są zaczerpnięte z psychologii sportu i opierają się na metodach regulacji poziomu pobudzenia – technikach relaksacyjnych lub oddechowych (slow breathing). Szczególnie pomocne w akceptacji emocji i rozwijaniu troskliwego stosunku do własnego ciała techniki oparte na uważnościFarnsworth-Grodd, V. A. (2012). Mindfulness and the self-regulation of music performance anxiety. Praca doktorska, New Zealand: University of Auckland..

2) Trema jako pewien rodzaj lęku – podejście to opiera się na wiedzy klinicznej z obszaru psychopatologii. W większości definicji tremy uznaje się, że jest to stan emocjonalny, z dominująca emocją lęku (music performance anxiety) lub strachu (stage fright). Zarówno strach, jak i lęk mają swoje funkcje adaptacyjne – dzięki wzrostowi pobudzenia te emocje energetyzują działanie, sprzyjają mobilizacji organizmu, zwiększając siłę i wytrzymałość w obliczu zagrożenia, wyczulają naszą uwagę na wskaźniki niebezpieczeństwa.