Aleksander Kosiba (ur. 18 stycznia 1901 w Libuszy, zm. 18 września 1981 we Wrocławiu) – polski geograf, geofizyk, glacjolog i klimatolog.
W latach 1945–1971 profesor Uniwersytetu Wrocławskiego, założyciel i kierownik Katedry i Obserwatorium Meteorologii i Klimatologii na tej uczelni, członek Polskiej Akademii Umiejętności, Polskiej Akademii Nauk i Polskiego Towarzystwa Geograficznego, członek honorowy Norweskiego Towarzystwa Geograficznego.
Wykształcenie Aleksander Kosiba urodził się w 1901 roku w Libuszy. Wykształcenie podstawowe odebrał w Klęczanach, następnie ukończył gimnazjum w Gorlicach. Na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie studiował geografię, geologię i geofizykę, a na Politechnice Lwowskiej geodezję. Jego wykładowcami na Uniwersytecie we Lwowie byli m.in. wybitni polscy geografowie Eugeniusz Romer i Henryk Arctowski.
Działalność badawcza i dydaktyczna W latach międzywojennych Kosiba był uczestnikiem wypraw badawczych do Laponii (1930-1931), Grenlandii (1934, 1937) i Islandii (1938). Szczególnie istotna dla przebiegu kariery naukowej Kosiby była druga wyprawa na Grenlandię, której był organizatorem i kierownikiem. Po tej wyprawie Kosiba wydał swoją pierwszą książkę, monografię naukową „Grenlandia” (1937).