Na podstawie przeprowadzonych pomiarów, powstała też dokładna mapa fragmentu wyspy w skali 1:500000 (1939). Zasługą polskich naukowców było również nadanie wielu nazw geograficznych takich jak: Lodowiec Polonia, Góry Eugeniusza Romera, Góra Wawel czy Jezioro Dybowskiego. W wyborach samorządowych z maja 1939 ubiegał się o mandat radnego Rady Miasta Lwowa startując z Listy Chrześcijańsko-Narodowej i został zastępcą radnego J. Krausa. Planował organizację kolejnych wypraw na Grenlandię, jednak ich realizację uniemożliwił wybuch II wojny światowej.
W czasie okupacji niemieckiej przebywał we Lwowie pracując w Instytucie Badań nad Tyfusem Plamistym i Wirusami prof. Rudolfa Weigla (jako karmiciel wszy zdrowych) i w podziemnym szkolnictwie polskim.
Po zakończeniu II wojny światowej, Kosiba wraz z większością lwowskiej kadry naukowej, został zmuszony do opuszczenia Lwowa i przeniesienia się do Wrocławia, gdzie rozpoczął pracę naukową i dydaktyczną na Uniwersytecie Wrocławskim. W 1946 działalność rozpoczęła zorganizowana przez Kosibę Katedra Meteorologii i Klimatologii. Z jego inicjatywy utworzone zostało również Obserwatorium Meteorologiczne na Szrenicy. W 1947 rozpoczęto wydawanie roczników meteorologicznych zawierających wyniki codziennych pomiarów.