W 1963 objęła kierownictwo Katedry Ogrodnictwa na Wydziale Rolniczym Wyższej Szkoły Rolniczej, w 1966 wybrana została na prodziekana Wydziału. Prowadziła intensywne starania nad utworzeniem Wydziału Ogrodniczego na krakowskiej uczelni i m.in. dzięki wsparciu ówczesnego rektora Tadeusza Ruebenbauera osiągnęła swój cel w 1968 (odrębną jednostkę otwarto już dwa lata wcześniej, jako Oddział Ogrodniczy). Łucka, którą zalicza się do najważniejszych współtwórców Wydziału Ogrodniczego (obok późniejszego profesora Tadeusza Wojtaszka), w lipcu 1970 decyzją Rady Państwa mianowana została profesorem nadzwyczajnym, a w latach 1971-1975 pełniła funkcję dziekana Wydziału (już po przemianowaniu uczelni na Akademię Rolniczą im. Hugona Kołłątaja). W 1975 przeszła na emeryturę.
Wchodziła w skład Rady Naukowej przy Ministrze Rolnictwa oraz Rady Naukowej Instytutu Sadownictwa w Skierniewicach, była członkinią International Society for Horticulture Science. Jako doradca naukowy współpracowała z Zakładami Przemysłu Owocowo-Warzywnego w Tymbarku, Tarnowie i Kalwarii Zebrzydowskiej.