W latach 50. Maria Łucka, wspólnie z ówczesnym kierownikiem Katedry Ogrodnictwa Stefanem Ziobrowskim, prowadziła badania nad rejonizacją sadownictwa na południu Polski. Wyniki tych badań, przedstawione w dziesięciu publikacjach, przyczyniły się do uchronienia znaczącego rejonu sadowniczego w gminie Łącko, zagrożonego zalaniem wobec planów budowy zapory na Dunajcu. Wnioski z rozprawy habilitacyjnej Marii Łuckiej pozwoliły na wprowadzenie do praktyki odmiany truskawki 'Senga Sengana', w efekcie czego wyprodukowano w Polsce prawie dwa miliony ton owoców tej odmiany (według szacunków prof. Edwarda Żurawicza z Instytutu Sadownictwa i Kwiaciarstwa w Skierniewicach). Badania Łuckiej obejmowały przede wszystkim analizy odmianowo-porównawcze, a także wpływ nawożenia i zabiegów agrotechnicznych na jakość i wielkość plonu, nie tylko truskawek, ale i innych roślin jagodowych. Wypromowała czterech doktorów, opiekowała się także licznymi magistrantami, którzy pod jej kierunkiem zajmowali się głównie wprowadzaniem do produkcji nowych odmian truskawki i porzeczki czarnej.