Faza rozwojowa Biegun pozytywny Biegun negatywny Cnota podstawowa 1 podstawowa ufność podstawowa nieufność Nadzieja 2 autonomia wstyd i zwątpienie Wola 3 inicjatywa poczucie winy Stanowczość 4 produktywność poczucie niższości Kompetencja 5 tożsamość rozproszenie tożsamości Wierność 6 intymność i oddalenie zaabsorbowanie sobą Miłość 7 generatywność stagnacja Troska 8 integralność rozpacz i rozgoryczenie Mądrość
Odnaleziona przez człowieka witalność nazwana została przez Eriksona cnotą podstawową. Jest ona siłą będącą wynikiem uzyskania „właściwych proporcji” pomiędzy przeciwstawnymi wartościami (poczuciami), np. podstawową ufnością i podstawową nieufnością. Błędem jest zakładanie, że sukcesem w ramach danej fazy rozwojowej jest wybór „pozytywnego odczucia” (np. podstawowej ufności) z zupełnym pominięciem jego „negatywnego” odpowiednika.
Etapy rozwojowe następują po sobie w taki sposób, że każdy z nich jest obecny w jakiejś formie w każdej fazie. Każdy z nich ma jednak własny czas dominacji w pewnym okresie życia, który reprezentuje jego kryzys. Po rozwiązaniu etap ten nie ulega „utraceniu”, ale jest obecny w fazie następnej przemieniając się w kolejną wersję poziomu wcześniejszego (ułatwiając rozwiązanie następnych kryzysów).