często podawane w starszych zestawieniach „48 kHz max.” nie jest więc ścisłym limitem sprzętowym biblioteka dźwiękowa obsługuje zmianę wysokości tonu, regulację głośności i panoramy oraz efekty takie jak pogłos, echo, chorus i flanger nośnik danych: kartridż Nintendo 64 Game Pak; komercyjne kartridże miały pojemności od 32 do 512 Mbit (od 4 do 64 MB), przy czym 64 MB było największą pojemnością używaną w wydanych grach kartridże łączą się z RCP przez 16-bitowy interfejs Parallel Interface (PI/PBUS) 64DD korzysta z magnetycznych dysków o pojemności 64,45 MB; zależnie od typu dysku od 0 do 38,44 MB mogło stanowić obszar zapisywalny przez użytkownika, a maksymalna szybkość transferu wynosiła około 1 MB/s
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Nintendo 64 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.