Ochotniczy Pułk Serbów, Chorwatów i Słoweńców im. Majora Blagoticia (ros. Добровольческий полк сербов, хорватов и словенцев им. майора Благотича) – ochotniczy oddział wojskowy złożony z Serbów, Chorwatów i Słoweńców podczas wojny domowej w Rosji.
Podczas I wojny światowej w Odessie został sformowany Serbski Korpus Ochotniczy, składający się z b. jugosłowiańskich jeńców wojennych. Na początku 1918 r. poprzez Archangielsk i Murmańsk alianci przewieźli go na front pod Salonikami. W Samarze 3 marca 1918 r. został utworzony serbski konsulat. W Rosji pozostała część jugosłowiańskich żołnierzy, którzy chcieli walczyć po stronie bolszewików lub białych albo po prostu zdezerterowali. W Odessie powstał rewolucyjny 2 jugosłowiański batalion uderzeniowy pod dowództwem mjra Matii Blagoticia, przeniesiony na front pod Carycyn. W maju 1918 r. został on przemianowany na Serbski Batalion Rewolucyjny. Pod koniec czerwca tego roku walczył pod Jarosławiem, w lipcu pod Kazaniem. 6 sierpnia podczas ataku na miasto oddziałów białych i Korpusu Czechosłowackiego Serbowie przeszli na ich stronę, umożliwiając zdobycie Kazania. W czasie walk zginął mjr M. Blagotić. Batalion pod dowództwem por. Proticia został następnie przeniesiony do Samary, a na początku września do Czelabińska.