Luka Brajnović (ur. 13 stycznia 1919 w Kotorze, zm. 8 lutego 2001 w Pampelunie) – dziennikarz, doktor prawa, wykładowca na Uniwersytecie Nawarry w Hiszpanii, komentator polityki międzynarodowej, krytyk literacki, poeta.
Życiorys Despedidas y encuentros. Memorias de la guerra y el exilio (Pożegnania i Powroty. Wspomnienia z czasów wojny i wygnania) – to tytuł książki, Luki Brajnović’a z listopada 2000 roku, która poświęcona jest jego wspomnieniom z czasów wojny i uchodźstwa. Lektura ta stanowi obszerne podsumowanie historii krajów byłej Jugosławii, a także losów samego autora, któremu przyszło żyć w bardzo burzliwym okresie dziejowym. Sam Brajnović, będący chorwackim dziennikarzem osiadłym w Hiszpanii pod koniec lat 40., angażował się mocno w podtrzymywanie wartości etycznych w umiłowanym przez niego zawodzie dziennikarskim.
W 1941 r. Luka Brajnović, w bardzo młodym wieku zaledwie 22 lat, został redaktorem naczelnym tygodnika chorwackiego „Hrvatska Straža” w Zagrzebiu. Jego działalność spowodowała, że został po raz pierwszy aresztowany przez okupacyjne wojska włoskie, na skutek publikacji artykułu, w którym nazwał Mussoliniego „dyktatorem pysznym i kiepskim”.