Narodziły się jego kolejne dzieci, zaczął nową pracę, w której mógł poświęcić się umiłowanemu przez siebie dziennikarstwu, a jego praca naukowa oraz autorytet spotkały się z wielkim uznaniem wśród studentów i kolegów z Wydziału Dziennikarstwa Uniwersytetu Nawarra.
Brajnović nie był jedynie teoretykiem, który przyswajał sobie etykę dziennikarską z podręczników. Jak podkreślają osoby, z którymi współpracował, jego życie było lekcją umiłowania wolności, szacunku dla zdania innych i zażartej obrony własnych przekonań. Książka, Brajnovića, pt. Deontologia dziennikarska była pierwszą w Hiszpanii publikacją dotyczącą tematu etyki dziennikarskiej. W 1958 roku Don Luka dołączył do świeżo utworzonego Instytutu Dziennikarstwa Uniwersytetu Nawarra, gdzie sprawował liczne funkcje. Prowadził przedmioty związane z literaturą, a także z technologią informacyjną oraz etyką.
Przez 28 lat Luka Brajnović był ekspertem ds. tematyki Europy Centralnej i Wschodniej w gazecie „Diario de Navarra” w kolumnie Boletin del Extranjero traktującej o polityce międzynarodowej. Jego książka Grandes figuras de la literatura universal y otros ensayos skierowana była w ówczesnych latach 60.