szklany panel pomiędzy przednimi światłami) zrezygnowano, Tagora nie wyróżniała się niczym charakterystycznym pośród konkurentów. Stroma szyba przednia stykała się ze stosunkowo krótką, klinowatą pokrywą silnika pod dość ostrym kątem w porównaniu z konstrukcjami konkurencyjnymi. Samochód był także szerszy i wyższy niż konkurencyjne modele, a klienci nie byli przyzwyczajeni do takich proporcji.

Osie pochodzące od PSA charakteryzowały się małym rozstawem kół w stosunku do szerokości nadwozia, samochód wyglądał przez to nieproporcjonalnie, widoczne było to zwłaszcza w tylnej części nadwozia. Także prosta deska rozdzielcza z tworzywa sztucznego pozostawiała wiele do życzenia dla recenzentów i potencjalnych nabywców.

Dostępne wersje silnikowe thumb|Silnik 2,7 L V6 Podobnie jak większość tej klasy samochodów z lat 80. Tagora była pojazdem tylnonapędowym z silnikiem montowanym podłużnie. Do wyboru były trzy jednostki napędowe. Dla silników czterocylindrowych wybrać można było cztero- lub pięciobiegową manualną skrzynię biegów lub opcjonalnie trzybiegowy automat.

Dostępne były następujące silniki: