Po zwolnieniu z aresztu w lipcu 1947 udał się do Wrocławia, gdzie podjął pracę w fabryce konfekcyjnej oraz trafił na kilkumiesięczne przeszkolenie do wojewódzkiej szkoły przygotowującej kadry dla PPR. Po ukończeniu tego przeszkolenia w grudniu 1947 przyjechał do Gorzowa Wielkopolskiego. Od początku 1948 roku był aktywny w gorzowskich strukturach PPR, najpierw jako instruktor, a następnie od czerwca 1948 jako II sekretarz Komitetu Miejskiego PPR. Brał aktywny udział w likwidacji przedsiębiorczości prywatnej na terenie Gorzowa w ramach bitwy o handel. Brał czynny udział w usuwaniu na masową skalę z PPR oraz z kierowniczych stanowisk w urzędach i instytucjach „niepewnych” osób. Ofiarą tych czystek był między innymi pierwszy powojenny starosta gorzowski, późniejszy wicewojewoda poznański Florian Kroenke i jego współpracownicy. W lutym 1949, decyzją władz wojewódzkich, Zdzisław Morawski objął stanowisko II sekretarza Komitetu Powiatowego PZPR w Świebodzinie. Od października 1949 do lipca 1950 odbył roczny kurs w Centralnej Szkole Partyjnej PZPR w Łodzi. Po ukończeniu tego kursu został skierowany do pracy w KC PZPR. W czasie pobytu w Warszawie skomplikowała się jego sytuacja rodzinna.