Kłótnie z żoną, skargi żony na męża w KC oraz odkrycie okoliczności odejścia z pracy w SB spowodowały, że latem 1951 został zwolniony z pracy w KC i skierowany do pracy w CRZZ, najpierw w Szczecinie, później w Czerwieńsku. Równolegle do pracy w CRZZ odbył w latach 1952–1953 zaoczne eksternistyczne studia materializmu dialektycznego w Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR. W 1953 został przeniesiony do pracy w jednostkach państwowych Miejskiego Handlu Detalicznego. Będąc dyrektorem MHD w Pruszkowie 1954 został aresztowany pod zarzutem nielegalnego zakupu kapusty od prywatnego dostawcy. Odebrano mu legitymację PZPR. Po kilku miesiącach został zwolniony z aresztu, nie mógł dostać pracy i szukał pomocy u byłych kolegów z Komitetu Centralnego. Tam usłyszał sugestię, że w jego sytuacji, aby się zresocjalizować, powinien podjąć pracę w kopalni lub kamieniołomie. Wybrał pracę w kamieniołomach w Gębczycach. Tam, już w 8. dniu pracy, uległ wypadkowi i stracił nogę.

Po leczeniu wrócił do Gorzowa w 1956, otrzymał rentę inwalidzką, został rehabilitowany, odzyskał legitymację partyjną i należał do PZPR aż do jej rozwiązania w 1990. Był działaczem partyjnym, członkiem Plenum Komitetu Miasta i Powiatu PZPR. W 1971 został delegatem na VI Zjazd PZPR.