thumb|240px|Profile przedstawicieli Burnetiamorpha Biarmosuchia (syn. Eotitanosuchia, Phthinosuchia) – grupa prymitywnych, żyjących w środkowym i późnym permie terapsydów, reprezentująca parafiletyczną grupę trzonową Therapsida lub bardzo wczesnych przedstawicieli głównej linii terapsydów.
Były to lekko zbudowane drapieżniki umiarkowanej wielkości, stanowiące prawdopodobnie formy pośrednie pomiędzy pelykozaurami z grupy sfenakodontów a bardziej zaawansowanymi terapsydami.
Morfologia Czaszki przedstawicieli Biarmosuchia są bardzo podobne do czaszek sfenakodontów, różnią się jedynie większymi otworami skroniowymi (choć wciąż są względnie niewielkie w porównaniu do późniejszych terapsydów), odchyloną do tyłu potylicą (w przeciwieństwie do pelykozaurów), zredukowaną liczbą zębów, obecnością pojedynczego dużego kła w szczęce i żuchwie oraz kilkoma innymi cechami. U późniejszych, bardziej wyspecjalizowanych Biarmosuchia kły przypominały znacznie powiększone kły gorgonopsów. Budowa tylnej części czaszki wskazuje na obecność dobrze wykształconych mięśni odpowiadających za zamykanie szczęk, a co za tym idzie, również za siłę ukąszenia.