Organizacja Socjalistyczno-Niepodległościowa „Wolność” – niepodległościowa organizacja konspiracyjna członków Polskiej Partii Socjalistycznej działająca w Wilnie (pod okupacją litewską i okupacją sowiecką), a następnie w Warszawie w okresie 1939–1941.
Historia Grupa konspiracyjna skupiająca przede wszystkim dziennikarzy, literatów i artystów powstała w październiku 1939 jako Organizacja Socjalistyczna „Wolność”. Już w listopadzie 1939 grupa opracowała pierwszy dokument programowy – Manifest Wolności, w którym przeciwstawiając się agresji Niemiec i ZSRR określono, iż „Naczelnym celem walki polskich mas pracujących jest odbudowa pełnej niezależności i niezawisłości politycznej Polski i ugruntowanie jej bytu w oparciu o zasady demokracji i sprawiedliwości społecznej”„Manifest Wolności” w „Z Pola Walki. Cele i drogi podziemnego ruchu robotniczego w Polsce (1939-1942), Londyn 1943, 5-6.. Organizacja powołała Komitet Główny w składzie: Artur Salman „Stefan Arski”, Jan Dąbrowski, Artur Feber, Henryk Greniewski. Już od początku podporządkowana była strukturom wojskowym – Służbie Zwycięstwu Polski – ZWZ. W styczniu 1940 część działaczy opuściła kraj i poprzez Szwecję udała się na emigrację (m.in. Artur Salman „Stefan Arski”, Feliks Gross).