W związku z tym wyłoniono nowy Komitet Główny, w skład którego weszli: Wacław Zagórski, Zbigniew Mitzner, Michał Grynerg i Władysław Malinowski. Od lutego 1940 organizacja zaczęła wydawać pismo „Wolność”.
Po przedostaniu się części działaczy do Warszawy organizacja powołała nowy Komitet Główny w składzie: Wacław Zagórski (przewodniczący), Henryk Greniewski, Zbigniew Mitzner, Andrzej Wróblewski. W styczniu 1941 rozpoczęto wydawanie pisma „Wolność” w Warszawie. W marcu 1941 na konferencji przyjęto nazwę: „Organizacja Socjalistyczno-Niepodległościowa „Wolność”. Na konferencji doszło również do połączenia z organizacją „Gwardia”, zaś do Komitetu Głównego weszli Leszek Raabe, Jan Topiński (jako przewodniczący KG) i Włodzimierz Kaczanowski. W sierpniu 1941, na wniosek Zbigniewa Mitznera ps. „Rafał” a wbrew decyzji Komitetu Głównego, który chciał łączyć WRN z innymi grupami socjalistycznymi, pismo zaczęto sygnować znakiem „WRN”. Spowodowało to wyjście z organizacji grupy „Gwardia”Wacław Zagórski, Wolność w niewoli, Londyn 1971, s. 201..
Ostatecznie w 1941 grupa zaprzestała działalności wchodząc w większości do PPS-WRN.