Horace M. Rice (ur. 5 września 1872 w Sydney, zm. 1950 w Sydney) – australijski tenisista, zwycięzca Australasian Championships w grze pojedynczej, podwójnej i mieszanej, reprezentant w Pucharze Davisa.
Kariera tenisowa Rice był zawodnikiem leworęcznym, występującym na korcie w charakterystycznych długich białych spodenkach i czarnych skarpetach. Angażował się przede wszystkim w grę z głębi kortu i przebijanie wszystkich możliwych piłek, a czynił to w sposób nietypowy – bekhend i forhend grał tą samą stroną rakiety. Z podstawowych uderzeń bekhend był jego silniejszą bronią, natomiast serwisu używał podcinanego.
Znany był również z długowieczności sportowej. Między jego debiutem i ostatnim meczem w charakterze reprezentanta Nowej Południowej Walii upłynęło 31 lat (1894–1925). Zaliczył także szereg występów w Australasian Championships (Australian Open). W inauguracyjnej edycji w 1905 roku odpadł w 1 rundzie z późniejszym zwycięzcą Rodneyem Heathem, ale dwa lata później okazał się najlepszy, w decydującym meczu pokonując Harry’ego Parkera. W latach poprzedzających wybuch I wojny światowej jeszcze kilkakrotnie pokazywał się z dobrej strony, osiągając finały gry pojedynczej w 1910, 1911 i 1915 roku (ostatnia edycja przedwojenna). W latach 1916–1918 turniej nie był rozgrywany, a z frontu nie powróciło m.in.