Abu Ali Muhammad al-Dżubba’i, arab. أبو على محمد الجوبعي, (ur. ok. 848 w mieście Dżubba w Chuzestanie – zm. 915) – muzułmański teolog, przywódca basryjskiej szkoły mutazylitów od ok. 885 aż do śmierci.

Życiorys Al-Dżubba’i był uczniem Abu Jakuba Ibn Abd Allaha al-Szahhama, ówczesnego przywódcy basryjskiej szkoły mutazyliów. Rozwijał on jednak przede wszystkim myśl słynnego nauczyciela Al-Szahhama, Abu al-Huzajla al-Allafa (zm. ok. 841?), którego uważał za najwybitniejszego człowieka po towarzyszach Mahometa i założycielach szkoły mutazylickiej, Wasilu Ibn Acie (zm. 748) i Amru Ibn Ubajdzie (zm. 761?). W swoich poglądach miał się różnić od Al-Allafa tylko w 40 kwestiach. Około 885 Al-Dżubba’i przejął przywództwo basryjskiej szkoły mutazylitów. Jego najsłynniejszymi uczniami byli jego syn i następca, Abu Haszim Abd al-Salam al-Dżubba’i (861 – 933) oraz Abu al-Hasan al-Aszari (ok. 874 – 936), eponimiczny twórca aszaryzmu.