Jak inni mutazylici Al-Dżubba’i kwestionował istnienie boskich atrybutów. Samą istotą Boga jest wiedza i nie ma w nim miejsca na jakiś osobny "stan" wiedzy, który byłby różny od jego istoty. Powiedzenie że Bóg "wszystko widzi" i "wszystko słyszy" to w rzeczywistości tylko stwierdzenie że nie ma w nim żadnego braku. Atrybuty widzenia i słyszenia pojawiają się w Bogu w momencie kiedy pojawia się przedmiot widziany i słyszany. Świat jest stworzony za przyczyną woli boga, która także została przez niego stworzona. Gdyby bowiem istniejąca przecież w czasie wola miałaby być w Bogu, to tym samym stałby się on podmiotem zdarzeń w czasie, czyli zostałaby zakwestionowana jego wieczność. Także słowa Boga są stworzonymi przez niego dźwiękami i literami, odrębnymi od niego samego, chociaż powinniśmy uważać, że poprzez nie przemawia sam Bóg. Tym samym także one, w przeciwieństwie do Boga, nie są wieczne (co oznacza że nie jest wieczna treść Objawienia, a w szczególności Koran). Wraz z innymi mutazylitami Al-Dżubba’i twierdził, że nie jest możliwe widzenie Boga po śmierci, coś bowiem co nie jest fizyczne nie może spełniać warunków koniecznych do widzenia.