Po wojnie spółdzielnia kontynuowała działalność. 7 lipca 1946 wmurowano kamień węgielny pod budowę nowego budynku WSM na Żoliborzu – pierwszego budynku mieszkalnego wznoszonego w powojennej Warszawie. Dom z 92 mieszkaniami został oddany do użytku w marcu 1947. W kwietniu 1948 WSM rozpoczęła budowę dużego osiedla na Mokotowie, zlokalizowanego między ulicami: Madalińskiego, Wołoską, Wiktorską i al. Niepodległości.

Szybki rozwój spółdzielni nastąpił po 1956. W 1959 WSM wybudowała 16% ogólnej liczby mieszkań w Warszawie. W 1960 wskaźnik ten wzrósł do 30%Sylwester Zienkiewicz „85 lat Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej”.. Wraz ze wzrostem liczby mieszkańców WSM w latach siedemdziesiątych została podzielona na Spółdzielnie: „Ochota”, „Rakowiec”, „Koło”, „Mokotów”. W latach dziewięćdziesiątych wyodrębniły się dwa osiedla: „Żoliborz I” i „Chomiczówka”.

Od 1931 WSM wydaje informator – „Życie WSM”; gazeta zmieniała kilkukrotnie nazwę, obecnie wydawana jest pod pierwotną.

W maju 1986, w 65-lecie istnienia, Rada Państwa nadała WSM Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski.

W 2023 roku WSM oddała do użytku osiedle Ceramiczna na Tarchominie z 346 mieszkaniami.