W 1902 roku na Rudaku rozpoczęto przygotowania do budowy świątyni ewangelickiej w stylu neogotyckim. Inicjatorem budowy świątyni był kaznodzieja ewangelicki Krüger. W momencie rozpoczęcia budowy w miejscowości mieszkało 587 ewangelików. W 1904 roku wydano zgodę na budowę świątyni i utworzono parafię Rudak-Stawki. Budowę kościoła rozpoczęto trzy lata później. Świątynia została poświęcona 30 września 1909 roku.
12 września 1907 roku nadburmistrz Torunia Georg Kersten zaproponował przyłączenie Podgórza, Stawek, Rudaku i Piasek do Torunia. Pomysł nie został zrealizowany.
Lata 1920–1939 W latach 1920–1921 w Forcie XV znajdowała się część Obozu Internowanych nr 11 dla Rosjan.
Według spisu z 1921 roku, na Rudaku mieszkało 857 mieszkańców, 455 kobiet i 402 mężczyzn. 561 osób było narodowości polskiej. 536 osób była wyznania katolickiego, 304 – ewangelickiego. W 1938 roku w parafii unijno-ewangelicką Rudak-Stawki mieszkało 250 wyznawców.