Promienie N – hipotetyczne promieniowanie, które miało rzekomo zwiększać jasność słabych źródeł światła i być emitowane m.in. przez Słońce, palniki gazowe oraz różne ciała, np. metale i aparaturę wytwarzającą promieniowanie rentgenowskie. Ich odkrycie zostało ogłoszone w 1903 roku przez francuskiego fizyka, profesora Uniwersytetu w Nancy, , członka korespondenta Francuskiej Akademii Nauk. Nazwa pochodzi od pierwszej litery Nancy – miasta, w którym Blondlot prowadził badania.
Istnienie promieni N początkowo potwierdziło wielu innych uczonych, jednak doświadczeń prowadzonych poza Francją nie udawało się powtórzyć. W 1904 roku amerykański fizyk wykazał podczas wizyty w laboratorium Blondlota, że obserwowany efekt jest złudzeniem, a promienie N nie istnieją. Sprawa promieni N bywa dziś przywoływana jako klasyczny przykład nauki patologicznej – popełnionego w dobrej wierze błędu badawczego, w którym oczekiwania obserwatorów i subiektywna ocena bardzo słabych efektów świetlnych wzięły górę nad obiektywną kontrolą wyniku.
mały|Ryciny z pracy Blondlota o fotograficznej rejestracji rzekomego działania promieni N na małą iskrę elektryczną