Jerzy Ludwiński (ur. 2 stycznia 1930 w Zakrzówku Lubelskim, zm. 16 grudnia 2000 w Toruniu) – polski teoretyk sztuki pojęciowej, krytyk sztuki, dziennikarz i wykładowca Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu.

Życiorys Ukończył studia na Wydziale Historii Sztuki KUL (studia w latach 1950–1955). Był współzałożycielem awangardowej grupy artystycznej Zamek w Lublinie i redaktorem „Struktur” (plastycznego dodatku do lubelskiego pisma kulturalnego „Kamena”, lata 50. XX wieku). Współpracował także z innymi czasopismami, m.in. „Życiem Literackim” (współredaktor wkładki „Plastyka” w latach 50.), wrocławską „Odrą” (redaktor działu Galeria), „Polską”, „Projektem”, „Współczesnością”, „Kulturą”, „Biuletynem Informacyjnym ZPAP”, „Nadodrzem”.

Kreator wydarzeń polskiej sztuki konceptualnej, współorganizował Ogólnopolskie Sympozjum Puławy ’66, opracował program Muzeum Sztuki Aktualnej we Wrocławiu (1968) – „muzeum gry”. Zainicjował działalność i kierował Galerią „Pod Moną Lisą” we Wrocławiu (1967–1971). Był autorem programu teoretycznego i organizacyjnego „Centrum Badań Artystycznych” (CBA, 1969) i Ośrodka Dokumentacji Sztuki we Wrocławiu (1970–1971) oraz współtwórcą Sympozjum Plastycznego Wrocław ’70. W 1971 współorganizował wystawę grupy PHASES w Muzeum Narodowym we Wrocławiu.