Wypowiadał się przeciwko węgierskiemu szowinizmowi, który uważał nie tylko za szkodliwy, ale przede wszystkim bezsensowny.
Został pochowany na starym miejskim cmentarzu w Breźnie.
Twórczość Dzięki swoim sztukom jest jednym z twórców słowackiej tradycji teatralnej. Swoje pierwsze utwory pisał po czesku, od 1848 po słowacku; przetłumaczył także swoje utwory pisane po czesku na słowacki. Pisał głównie sztuki teatralne, w których wyszydzał lokalny patriotyzm, węgierski szowinizm, lizusostwo, konserwatyzm i mieszczańskie tchórzostwo, ale poświęcał się także twórczości historycznej, polemice i prozatorstwu. Jego prace charakteryzują satyryczne spojrzenie na społeczeństwo słowackie, tzw. fenomen Kocurkowa, zwłaszcza jego część, która była narodowo nieświadoma. Inspirował się głównie niemieckimi dramaturgami, od których czerpał pewne motywy, ale osadzał je w środowisku słowackim. Autor anonimowo publikowanych i satyrycznie ukierunkowanych polityczno-obronnych broszur antywęgierskich. Istnieją 3 książki o instytucji ubezpieczeniowej znane z pism naukowych. Pisał także opracowania dotyczące historii generalnych synodów obu wyznań ewangelickich na Węgrzech.