23 marca 1526 Montmorency uzyskał tytuł Wielkiego Mistrza Francji, który zobowiązywał go do opieki nad dworem królewskim oraz nad prywatną służbą władcy. W roku 1527 Montmorency poślubił Magdalenę, córkę René Sabaudzkiego. Wspierał króla w dążeniach do zawiązania sojuszu przeciwko cesarzowi Karolowi V Habsburgowi. Razem z kardynałem Wolseyem mediował w roku 1527 na rzecz utworzenia koalicji pomiędzy Franciszkiem I a Henrykiem VIII. Alians doprowadził do nowej wojny z cesarstwem Habsburgów, którą zakończył pokój w Cambrai w roku 1529.
W roku 1536 Franciszek, pomimo przestróg Montmorency'ego, zaatakował Sabaudię. Chciał w ten sposób dać upust swoim roszczeniom do terytorium księstwa, a także wywrzeć presję na Karola V, by zwrócił Mediolan Francji. W odwecie Karol V wysłał swoje wojska do Prowansji. W zaistniałej sytuacji Franciszek I powierzył Montmorency’emu, zwolnionemu z nadzorowania dworu, stanowisko zarządcy Langwedocji oraz funkcję dowódcy armii w południowo-wschodniej Francji. Prowadził on obronę Prowansji, stosując taktykę spalonej ziemi. Montmorency ewakuował miasto Aix-en-Provence i skupił swoje oddziały w pobliżu Awinionu. Przed jesienią 1536 Karol V wycofał swoje wojska do Genui i zrezygnował z oblężenia Marsylii.