W 1951 zadebiutował na Broadwayu w komedii szekspirowskiej Poskromienie złośnicy. W 1952 podczas wojny koreańskiej odbył służbę wojskową Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych, stacjonujących w Londynie, spędził większość służby w Wielkiej Brytanii oraz w bazach wojskowych w Europie. Po opuszczeniu Sił Powietrznych w 1956, powrócił do Nowego Jorku, gdzie pojawił się na scenie Off-Broadwayu w sztuce Jeden raz wokół bloku (Once Around The Block) i otrzymał znakomite recenzje. Później przez prawie rok grał w innym off-broadwayowskim spektaklu Jamesa Lee Kariera (Career). Jego rola Rory’ego Murphy w broadwayowskiej sztuce Bóg i Kate Murphy (God and Kate Murphy, 1959) została uhonorowana nagrodą Theatre World. Pojawił się jeszcze w czterech innych produkcjach broadwayowskich: Przybywa dzień (Comes a Day, 1958), Nerwowa ustawa (The Nervous Set, 1959), Ogrzewany półwysep (The Warm Peninsula, 1960) i Piękno części (The Beauty Part, 1962/63). Larry Hagman pogodził się ze swoją matką w 1973, wkrótce po śmierci ojczyma, i stał się bliski aż do jej śmierci, siedemnaście lat później.