ale państwo, państwo obroniło swoją godność”. Udało mu się przekonać Maceo, że jeśli plany wojenne zostaną dobrze przygotowane, istnieją niemałe szanse na zwycięstwo. Maceo zażądał, by naczelne dowództwo spoczęło w rękach Gomeza. Jego kandydatura została bez zastrzeżeń przyjęta przez delegata Kubańskiej Partii Rewolucyjnej (Marti’ego). W Kostaryce miała miejsce kolejna nieudana próba zabójstwa Maceo. Strzelano do niego, gdy wychodził z teatru. Jako że Maceo również był uzbrojony, zamach miał przykre skutki dla napastników.
Wojna o niepodległość Kuby W roku 1895 Maceo, razem z Florem Crombetem oraz grupą niższych oficerów, wylądował na Kubie w pobliżu miasta Baracoa (na wschodnim brzegu wyspy). Po odparciu hiszpańskiego ataku, udał się w pobliskie góry. Po wielu trudnościach, zdołał zgromadzić niewielki kontyngent uzbrojonych bojowników, do których wkrótce dołączyli rebelianci z regionu Santiago de Cuba. W posiadłości „La Mejorana” Maceo uczestniczył w historycznym spotkaniu z Gomezem i Martim, w trakcie którego pokłócił się z Martim w kwestii powiązań pomiędzy ruchami militarnymi a rządem cywilnym. Maceo opowiadał się przeciwko ustanowieniu takich związków.