Po pacyfikacji zamieszek w Berwick-upon-Tweed, Campell wykonał ruch polityczny przeciwko Jamesowi Grahamowi, 1. Markizowi Montrose, wskutek którego przywilej mianowania tzw. Lordów Artykułów (członków komitetu wchodzącego w skład szkockiego parlamentu) przeszedł z rąk królewskich w ręce trzech stanów społeczeństwa: prałatów, lairdów (dziedziców ziemskich) oraz delegatów miast królewskich. Czyn ten wprowadził do szkockiego systemu prawnego istotną innowację, która scedowała zarządzanie sprawami publicznymi spod kompetencji króla na samorządny organ reprezentacyjny. Dokonana przez króla próba pozbawienia Campbella jurysdykcji w hrabstwie Argyll nie powiodła się. W maju 1640r, gdy król Karol I domagał się przełożenia obrad parlamentu, Argyll stwierdził publicznie, że ciało ustawodawcze powinno kontynuować swoje posiedzenia i że niezawisłość rządu oraz bezpieczeństwo królestwa powinno być zabezpieczone przez komitet trzech stanów, których Campbell był przewodnikiem duchowym. W czerwcu 1640 r. zlecono mu rozprawienie się z rojalistami w regionach Atholl oraz Angus (tzw. pełnomocnictwo ognia i miecza). Campbell pojmał hrabiego Atholl i okrutnie go ukarał za podżeganie do rebelii.