W roku 1894 Dełczew zatrudnił się jako nauczyciel języka bułgarskiego w bułgarskiej szkole w Sztipie. Poznał tam Dame Grujewa, przywódcę lokalnego komitetu BMKRA. W wyniku kontaktów z Grujewem, Dełczew wstąpił do organizacji w roku 1895 i za niedługo został jednym z jej głównych przywódców. Po przepracowaniu kolejnego roku szkolnego (1895/1896) na posadzie nauczyciela w mieście Bansko, przeprowadził się do Bułgarii, gdzie razem z Gjorcze Petrowem został przedstawicielem organizacji wewnętrznej w Księstwie Bułgarii. Działalność Dełczewa w BMKRA okazała się istotnym wątkiem w historii macedońskiego ruchu wyzwoleńczego. Lata 1894-1903 to okres jego najbardziej intensywnego zaangażowania w ruchu rewolucyjnym. Dełczew walczył o autonomię dla Macedonii. Podobnie jak większość ówczesnych działaczy organizacji, Dełczew miał wizję niepodległej, wielonarodowej Macedonii. Pod względem swoich poglądów w kwestiach międzynarodowych Dełczew znacznie wyprzedzał swoje czasy. Można je streścić za pomocą jego krótkiej maksymy: „Uważam świat wyłącznie za arenę kulturalnej rywalizacji pomiędzy narodami”. Treść jego korespondencji z innymi członkami BMKRA odkrywa wiele danych na temat źródeł, transportu i warunków przechowywania broni oraz amunicji w Macedonii.