Dełczew przewidywał niezależną produkcję broni, wskutek czego otwarto wytwórnię bomb we wsi Sabler niedaleko Kiustendiłu w Bułgarii. Bomby przemycano później przez granicę turecką do Macedonii. Włączenie obszarów wiejskich do dystryktów organizacyjnych BKRA przyczyniło się do rozszerzenia organizacji i wzrostu jej liczebności. Tym samym pojawiły się okoliczności sprzyjające utworzeniu zbrojnego ramienia związku, którego Dełczew został doradcą militarnym (inspektorem), a także – szefem wszystkich wewnętrznych grup rewolucyjnych. Zasadnicza kwestia dotycząca terminu wzniecenia powstania w Macedonii doprowadziła do nieporozumienia pomiędzy uczestnikami konferencji w Sofii w roku 1903. Dełczew sprzeciwiał się wywołaniu powstania, gdyż uważał, że organizacja nie jest jeszcze dostatecznie przygotowana. Delczew zginął 4 maja 1903 r. podczas starcia z turecką policją w okolicy wsi Banica w regionie Serres (obecnie w Grecji), prawdopodobnie po demaskacji przez miejscowych chłopów, gdy potwierdziły się pogłoski o przygotowaniach do powstania ilindeńskiego w Macedonii. Zwłoki Delczewa zostały przewiezione do Sofii podczas I wojny światowej, gdy Bułgaria kontrolowała część Macedonii Egejskiej. Pozostały tam aż do zakończenia II wojny światowej.