Po roku 1944, bułgarska polityka odnośnie do kwestii macedońskiej zmieniła się zgodnie z trendami implikowanymi przez reżim komunistyczny. Dlatego, w roku 1946, rząd Ludowej Republiki Bułgarii zalecił likwidację Macedońskiego Instytutu Naukowego. 10 października 1946, całe zbiory muzeum, włącznie ze szczątkami Goce Dełczewa, przewieziono do powołanej niedawno Macedońskiej Republiki Ludowej. Następnego dnia zwłoki Dełczewa zostały złożone w marmurowym sarkofagu, który do dziś stoi na cmentarzu przy Cerkwi Wniebowstąpienia Pańskiego w Skopju.
Ocena działalności Dełczewa thumb|200px|right|Pomnik Dełczewa w Skopju (Macedonia)
W Bułgarii Dełczew uważany jest za najważniejszego rewolucjonistę z drugiego pokolenia bojowników o wyzwolenie, którzy kontynuowali walkę o autonomię polityczną bądź niepodległość na obszarach Macedonii zamieszkanych przez Bułgarów oraz w okręgu adrianopolskim (po utworzeniu autonomicznego Księstwa Bułgarii w roku 1878). Pamięć o Dełczewie jest czczona szczególnie w kręgach potomków bułgarskich uchodźców z Macedonii Egejskiej oraz w bułgarskim Obwodzie Błagojewgrad. Jego nazwisko pobrzmiewa w narodowym hymnie Macedonii „Denes nad Makedonija”. Nazwiskiem Dełczewa nazwano dwa miasta w Bułgarii oraz Macedonii.