W roku 1914, po gorącej debacie, Hara otrzymał stanowisko prezesa partii Rikken Seiyūkai. Zastąpił starzejącego się przywódcę ugrupowania, Kinmochiego Saionji. Ówczesny okres w historii Japonii (lata 1912–1926) nosił miano Taishō. Trendy polityczne odchodziły wówczas od tradycyjnego japońskiego systemu rządowego i skłaniały się ku demokracji parlamentarnej. Pod przywództwem Hary stronnictwo Rikken Seiyūkai zdobywało coraz większe poparcie społeczne i już w roku 1917 było ono najsilniejszą partią w Zgromadzeniu Narodowym.
Hara miał zdecydowane poglądy na temat swoich przeciwników, przywódców wojskowych oraz polityków, pochodzących z prefektur Kagoshima i Yamaguchi, czyli dawnych klanów Satsuma i Chōshū.
Na stanowisku premiera W 1918 r. premier Masatake Terauchi został zmuszony do dymisji na skutek zamieszek. W dniu 28 września 1918 r. jego następcą został Takashi Hara. Był on pierwszym premierem, wywodzącym się z niższych sfer społecznych. Co więcej, był on jedynym premierem w okresie przed 1945 r., który był członkiem Zgromadzenia Narodowego i przywódcą największej partii w parlamencie, a nie – szlachcicem, urzędnikiem, czy wojskowym.