Wojska tajskie zdobyły Wientian, po czym zarządziły ewakuację miasta.
W roku 1827 król Dżessadabodindra nakazał zrównanie Wientianu z ziemią. Anouvong wrócił na arenę walki, wsparty przez armię wietnamską. Oddziałami tajskimi dowodził Maha Sakdi Ponsepa. Do decydującej bitwy doszło pod Nongkai. Anouvong został po raz kolejny pokonany i pojmany w trakcie próby ucieczki. Wientian obrócono w ruinę. Dwieście lat rozwoju miasta odeszło tym samym w niepamięć. Anouvong został uwięziony w metalowej klatce, którą wystawiono przed zamkiem Suthaisawan. Zmarł w roku 1828.
Nazewnictwo królestwa Gdy proklamowano królestwo w Bangkoku, żadnego z królów Tajlandii nie nazywano zgodnie z tradycją królewską. Rządy dziadka Dżessadabodindry Tajlandczycy ogłosili "pierwszym królestwem", a rządy jego ojca – "średnim królestwem". Okres panowania Dżessadabodindry nosił miano "ostatniego królestwa", co niektórzy współcześni uważali za zwiastun końca dynastii Czakri.
Dżessadabodinra kazał wyrzeźbić dwa posągi Buddy, które przedstawiały podobizny jego ojca i dziadka. Dlatego obaj władcy otrzymali przydomki "Budda". Po śmierci Dżessadabodindry, jego brat i następca tronu, Mongkut, określił go przydomkiem "Nangklao".