Ponadto wprowadził nową, systematyczną nomenklaturę królewską.
Wietnam i Kambodża W roku 1810 wojny domowe w Kambodży zmusiły dwóch książąt z tego kraju, Ang Ima i Ang Duonga, do ucieczki do Bangkoku. Khmerski król Ottejradża zwrócił się do władcy Wietnamu, Gia Longa, o pomoc w walce z innymi książętami. Władze Tajlandii uznały, że interwencja wietnamska w Kambodży zagraża ich własnym interesom w tym regionie.
W roku 1833 w Wietnamie wybuchło powstanie przeciwko królowi Minh Mạngowi. Przywódca powstania, Lê Văn Khôi, zwrócił się do Tajlandii z prośbą o wsparcie militarne. Dżessadabodindra rozważał wypowiedzenie wojny Wietnamowi, odkąd wpływy tego kraju w Kambodży zaczęły wzrastać. Zamierzał wykorzystać powstanie Lê Văn Khôia jako okazję do osadzenia na tronie Kambodży swojego zwolennika.
Książę Rajasupawadi, awansowany na Chao Phraya Bodindecha, otrzymał misję przejęcia kontroli nad Sajgon, gdzie miał do niego dołączyć dowódca floty – minister handlu i spraw zagranicznych (Krom Tha). W ekspedycji wzięli udział również dwaj książęta kambodżańscy – Ang Im oraz Ang Duong. Bodinecha zdobył Udongk, natomiast flota sforsowała port Bantey Mas, po czym została odparta pod Sajgonem.