Kongregacja ta cieszyła się bardzo dobrą reputacją.
Wielkie przebudzenie 8 lipca 1731 Edwards wygłosił w Bostonie tak zwany wykład publiczny, który został później opublikowany pod tytułem Bóg pochwalony – w uniżoności człowieka. Kazanie to było pierwszym publicznym atakiem na arminianizm. Przewodnią myślą wykładu była całkowita władza Boga w dziele zbawienia. Chociaż Bogu zależało na uczynieniu człowieka czystym i bezgrzesznym, to już od jego „dobrej woli” oraz od jego „dobrowolnej łaski” zależało obdarzenie danej osoby wiarą niezbędną, by zbliżyć ją do świętości. Według Edwardsa Bóg może odmówić komuś tej łaski bez utraty żadnego ze swych boskich przymiotów. W 1733 w Northampton rozpoczął się okres odrodzenia religijnego. Nowy prąd zyskał taką intensywność, że zimą 1734 oraz wiosną następnego roku, zagroził on interesom miasta. W ciągu sześciu miesięcy, blisko trzysta osób przyjęto na łono Kościoła. Odrodzenie religijne dało Edwardsowi szansę zbadania procesu nawrócenia w każdej z jego faz i w każdym rodzaju. Z psychologiczną szczegółowością zapisał on swoje obserwacje w Wiernej opowieści o zdumiewającym bożym dziele nawrócenia setek dusz w Northampton (1737). Rok później wydał Dyskursy na różne ważne tematy – zbiór pięciu kazań, które skutecznie przyczyniły się do odrodzenia religijnego. Najskuteczniejszy był dyskurs pt.