Boża sprawiedliwość w potępieniu grzeszników z tekstem Każde usta mogą zostać uciszone. Kolejne kazanie, opublikowane w 1734 pt. Rzeczywistość duchowej światłości dotyczyło podstawowej reguły odrodzenia duchowego – doktryny specjalnej łaski nagłego, nadprzyrodzonego boskiego oświecenia duszy.
Na wiosnę 1735 ruch zaczął słabnąć – ale okres reakcji był krótki. W latach 1739 i 1740, po odrodzeniu w Northampton, które wkrótce rozprzestrzeniło się na całą dolinę Connecticut i o którym wieści dotarły do Anglii i Szkocji, nastąpiło pod przewodnictwem Edwardsa tak zwane wielkie przebudzenie. W tym czasie Edwards zapoznał się z George’em Whitefieldem. W 1741 w Connecticut Edwards wygłosił swoje najsłynniejsze kazanie, pod tytułem Grzesznicy w rękach rozgniewanego Boga. Wydanie pisemne kazania było wielokrotnie wznawiane jako przykład kaznodziejstwa „ognia i siarki” w społecznościach kolonialnych.