Następnie przeniesiono ją ponownie do więzienia w La Guairze, a potem - do Zakonu Niepokalanego Poczęcia w Caracas. Przez cały okres izolacji nie mogła się ona skontaktować z członkami rodziny ani przyjaciółmi.

Wyjazd z kraju Z powodu zwycięstw odnoszonych przez armię republikańską, dowodzoną przez generała Arismendi w Margaricie oraz generała Jose Antonio Paeza w stanie Apure, brygadier Moxo nakazał wywiezienie Luisy do portu Kadyks w Hiszpanii. 3 grudnia umieszczono ją na statku, płynącym do Europy. Okręt został zaatakowany przez korsarzy. Pasażerów porzucono na Wyspie Świętej Marii w archipelagu Azorów. Luisa w końcu dotarła do Cadiz w dniu 17 stycznia 1817 r. Przedstawiono ją generalnemu inspektorowi sił zbrojnych regionu Andaluzja. Sprzeciwiał się on samowolnym rządom hiszpańskich urzędników w Ameryce. Zapewnił Luizie pensję wysokości 10 realów dziennie oraz opiekę zdrowotną doktora Jose Marii Morona i jego żony, Concepcion Pepet. Luisa Caceres raz w miesiącu miała prawo konsultować się z sędzią.