Twórczość Po sprzedaży sklepu Leokadia Boniewicz napisała o sobie i swoich przeżyciach powieść, którą dała do oceny dyrektorowi Zakładów Graficznych w Bydgoszczy. Tenże stwierdził, że praca nie jest napisana po polsku. L. Boniewicz wiedziała, że w jej języku jest dużo gwary. Dowiadując się, że do pisania trzeba posiadać wykształcenie, gdyż jest to, jak stwierdził dyrektor „furtka w świat” zrozumiała, że jest to dla niej świat zamknięty. Miała wówczas 23 lata. Nie miała warunków na uzupełnienie edukacji. Wkrótce urodziła drugie dziecko. Postanowiła, że dołoży starań, aby jej dzieci nie spotkały się z takim rozczarowaniem. Dobrze znała życie na wsi. Pamiętała opowieści swojej matki i babki. W III i V Konkursie Ludoznawczym zorganizowanym w 1958 i 1963 przez Toruński Oddział Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego, Muzeum Etnograficzne w Toruniu oraz Polskie Radio w Bydgoszczy otrzymała I nagrodyHanna M. Łopatyńska, 1000 przysłów na 1000-lecie Państwa Polskiego. Zbiór przysłów z okolic Świecia w archiwum folklorystycznym Muzeum Etnograficznego w Toruniu „Nasze Pomorze”, nr 8 (2006). s. 206.Kalina Antonowiczowa, Sprawozdanie z działalności Oddziału PTL w Toruniu za rok 1957/1958. To zachęciło ją do dalszej pracy.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Leokadia Boniewicz · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.