Perfekcjonizm – postawa językowa charakteryzująca się przekonaniem, że język jest przede wszystkim narzędziem komunikacji oraz że istnieje pewien ideał, do którego język powinien dążyć. Ideałem tym jest język precyzyjny, ekonomiczny, jednoznaczny i ścisły. Wynika z tego dążenie perfekcjonistów do precyzyjnego i jednoznacznego użycia elementów językowych, a także do ograniczenia wszelkich wyjątków, oboczności i nieregularności w języku. Sądy perfekcjonistyczne są oparte na przesłankach racjonalnych, ale bywają też uzasadniane wywodami o charakterze emocjonalnym.
Perfekcjoniści żywią niechęć do operowania wyrazami, których ich zdaniem użytkownicy języka dobrze nie rozumieją, takich jak „alternatywa” (np. używanie połączenia dwie alternatywy w znaczeniu dwie możliwości, niezgodnym z definicją proponowaną przez część źródeł normatywnych, może w ich mniemaniu prowadzić do nieporozumień). Unikają również wyrazów wieloznacznych, uznając, że mogą one spowodować niezrozumienie komunikatu przez odbiorcę. Dążą także do ścisłego trzymania się pewnych wzorców rejestru wysokiego bądź przyjętej terminologii naukowej czy zawodowej, niezależnie od powszechnej praktyki językowej (np.