nie „bez”, a „lilak”, ponieważ tak brzmi naukowa nazwa tego krzewu, nie „kontakt”, ale „włącznik” i „wyłącznik” światła, nie „gdzie idziesz?”, ale „dokąd idziesz?”, ponieważ „gdzie” jest pytaniem o miejsce, a nie o kierunek, nie „plastik”, ale „tworzywo sztuczne”, ponieważ plastik jest materiałem wybuchowym itp.).
W zakresie gramatyki perfekcjoniści dążą do usunięcia wszelkich wyjątków przyjętych w języku (a więc nie: liść-liśćmi, ale liść-liściami, jak również nie: grunt-grunta, ale grunt-grunty itp.).
Również dla tej postawy charakterystyczna jest niechęć wobec rozpoczynania zdania od „więc” oraz domaganie się, żeby „zawsze mówić pełnymi zdaniami”.
Postawa perfekcjonistyczna łączy w sobie elementy konserwatyzmu językowego z wyrażaniem poparcia dla pewnych zmian, czasem wręcz dość radykalnych. Zwolennicy tej postawy odżegnują się od przejawów kreatywności językowej, a cechy języka takie jak wariantywność i zróżnicowanie stylistyczne uważają za nieistotne.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Postawy wobec języka