W dalszej części sezonu zwyciężyli jeszcze w czterech wyścigach (łącznie każdy z kierowców zwyciężał trzykrotnie), a Scheckter zdobył swój pierwszy i jedyny tytuł mistrza świata Formuły 1. Villeneuve ze stratą czterech punktów zajął drugie miejsce w klasyfikacji, a zespół po raz czwarty w przeciągu pięciu lat wywalczył tytuł mistrza konstruktorów.
1980 312T5, znacznie zmodyfikowana wersja bolidu na sezon 1980 okazała się samochodem zawodnym i niewystarczająco szybkim w porównaniu do konkurencji. Konstrukcja z szerokim silnikiem o kącie rozwarcia cylindrów wynoszącym 180° nie pasowała do założeń aerodynamicznych. Zespół po raz pierwszy od 1973 roku nie wygrał ani jednego wyścigu, a sezon zakończył na 10. miejscu z dorobkiem zaledwie ośmiu punktów. Jody Scheckter nie zdołał zakwalifikować się do Grand Prix Kanady i po zajęciu 19. miejsca w klasyfikacji generalnej wycofał się z Formuły 1.