Carlos Reutemann za kierownicą 312T3 zwyciężył trzykrotnie (czwarte zwycięstwo w tym sezonie zdobył jeszcze w ubiegłorocznym T2, którego zespół używał podczas dwóch pierwszych Grand Prix). Villeneuve wciąż nie mógł przyzwyczaić się do neutralnej charakterystyki prowadzenia bolidu, przez co odniósł tylko jedno zwycięstwo (w finałowej rundzie w Kanadzie). Zespół nie zdołał zdobyć w tym roku tytułu mistrzowskiego w żadnej z kategorii, głównie za sprawą dominacji zespołu Lotus i ich nowatorskiego bolidu Lotus 79 wykorzystującego tzw. efekt przyziemienia.
1979 mały|230px|Gilles Villeneuve przy Ferrari 312T4 W 1979 roku bolid przeszedł znaczne modyfikacje pod względem aerodynamiki. Aby liczyć się w walce o mistrzostwo, konieczne stało się podążanie śladem Lotusa i wprowadzenie efektu przyziemienia. Konstrukcja 312T4, oparta na poprzednich wersjach bolidu, których założenia projektowe nie uwzględniały tego typu innowacji, nie pozwalała na ukształtowanie podwozia (głównie za sprawą szerokiego silnika) w taki sposób, by optymalnie wykorzystać efekt przyziemienia. T4 okazał się jednak na tyle udanym bolidem, iż Gilles Villeneuve i Jody Scheckter w dwóch pierwszych Grand Prix, w których go używali, zdobyli tzw. "podwójne zwycięstwo" (pierwsze i drugie miejsce w wyścigu zajęte przez obu kierowców zespołu).