Parafia w owym czasie liczyła około 400 wiernych, posiadała też własny cmentarz (w odległości 3 km od twierdzy modlińskiej), na którym w 1852 zbudowano murowaną kaplicę pod wezwaniem Ikony Matki Bożej Wszystkich Strapionych Radość. Do parafii oprócz Kolonii Aleksandryjskiej należały również inne „kolonie rossyjskie” założone w rejonie twierdzy modlińskiej z polecenia namiestnika Królestwa Polskiego księcia Iwana Paskiewicza: Konstantynowska, Kosewka, Szczypiorna i Zakroczymska. W 1907 parafia powiększyła się terytorialnie (objęła swoim zasięgiem m.in. okolice Płońska), w wyniku czego nastąpił wzrost liczby wiernych do około 1300 osób.
W okresie I wojny światowej cerkiew św. Aleksandry uległa poważnym uszkodzeniom i po wojnie została rozebrana. Nabożeństwa w tym czasie celebrowano w domu parafialnym. Z części cegieł oraz wewnętrznych filarów pozostałych z rozbiórki cerkwi wzniesiono w 1935 mniejszą, jednokopułową świątynię (w miejscu poprzedniej). W nowej stanisławowskiej cerkwi umieszczono ikonostas pochodzący z nieistniejącej dziś cerkwi św. Jerzego, która znajdowała się na terenie twierdzy modlińskiej.