Owe wydarzenia przedstawił w swojej książce, sztuce i filmie Rzućmy książki, wyjdźmy na ulice!. Ożenił się z Kyōko Kujō, współzałożycielką Tenjō Sajiki (niezależna trupa teatralna prowadzona przez Terayamę w latach 1967–1983). Mimo rozwodu, współpracowali ze sobą do śmierci Terayamy. Zmarł 4 maja 1983 roku na marskość wątroby.
Twórczość W 1967 roku założył trupę teatralną Tenjō Sajiki, której nazwa stanowi nawiązanie do filmu Marcela Carné Komedianci (Les enfants du paradis) z 1945 rokuW języku japońskim słowo tenjō-sajiki oznacza najtańsze miejsca w teatrze na galerii, na najwyższym balkonie, co jest tu tłumaczeniem francuskiego słowa paradis (pol. paradyz lub jaskółka), użytego przez Carné w tytule filmu. Grupa wykonywała sztukę awangardową, nierzadko kontrowersyjną, do ważniejszych jej sztuk zaliczyć można m.in. Niebieskobrodego, Yes i Zbrodnię Fatso Oyamy. Tenjō Sajiki nawiązała współpracę z artystą Tadanori Yokoo, który zaprojektował wiele plakatów do przedstawień grupy. Współpracowano również z eksperymentalnym kompozytorem Takaakim Terahara, znanym jako J.A. Seazer i muzykiem ludowym Kanem Mikamim. J.A. Saezer wydał w 2016 roku utrzymaną w konwencji folkowo-jazzrockowych ballad płytę The Girl Who Knew Poetry, z muzyczną interpretacją wierszy zmarłego przyjaciela.