W 1610 legitymowali się dekretem trybunalskim z Lublina potwierdzającym ich dziedziczne prawa do posiadanych dóbr.
Mikołaj Leniec ze Złotorji, bojar JKMci 1586 oraz Aleksy Leniec Samotyja 1598, wzmiankowani w wyrokach Trybunału Lubelskiego. Filip Samotyj Lenczewski, sługa biskupa wileńskiego, syn Andrzeja i Anny z Puchalskich, wnuk Grzegorza, wzmiankowany w aktach grodzkich goniądzkich w 1669. Łukasz Lenczewski z Rzędzian, wymieniony tamże 1671.
Występują również w rejestrach pogłównego ziemi bielskiej w XVII w. oraz w aktach ziemskich suraskich i grodzkich wizneńskich (wiskich) w XVIII w. Elektorzy królewscy 1697 z województwa trockiego i ziemi wiskiej.
Heraldyka Samotyja Lenczewskich Pierwotny herb tej rodziny przed osiedleniem się w województwie podlaskim nie jest znany, jeśli w ogóle istniał. Herb Zadora został przez nich niewątpliwie zaadaptowany w okresie późniejszym przed 1669. Część tej rodziny podczas legitymacji szlacheckich w XIX w. przypisała sobie błędnie herb Strzemię, kierując się praktycyzmem wynikającym z możliwości skorzystania z herbarza Niesieckiego, jako pośredniego dowodu legitymacyjnego.