Ten sukces miał też wpływ na to, że 10 marca mianowano go zastępcą dowódcy Frontu Wołchowskiego. 15 kwietnia gen. Własowowi powierzono dowództwo 2 Armii Uderzeniowej z zadaniem odblokowania oblężonego Leningradu. Pomimo odbicia Tichwinu i wyparcia Niemców za rzekę Wołchow, zadanie nie zostało wykonane. 30 kwietnia Niemcy przystąpili do likwidacji 2 Armii Uderzeniowej. Podejmowane przez gen. Własowa próby wyrwania się z okrążenia nie dały żadnych rezultatów, on sam zaś, po trzytygodniowej tułaczce po wertepach i bagnach nad rzeką Wołchow, 12 lipca oddał się do niewoli poszukującemu go specjalnemu komandu z niemieckiej 18 Armii.
U boku III Rzeszy Początkowo trafił do sztabu dowódcy niemieckiej 18 Armii, następnie do Twierdzy Boyen w Giżycku, zaś ostatecznie przewieziono go 20 lipca do Winnicy, gdzie został osadzony w obozie jenieckim dla generałów i oficerów sztabu generalnego Armii Czerwonej. 3 sierpnia wraz z płk. Władimirem Bojarskim opracował memorandum skierowane do władz III Rzeszy, w którym wystąpił o utworzenie rosyjskiej armii narodowej do walki ze Stalinem. 10 września napisał tzw. „List Otwarty” do oddziału propagandy Naczelnego Dowództwa Wehrmachtu (OKW). W odpowiedzi 17 września został przewieziony do Berlina, gdzie trafił do rosyjskiego sztabu oddziału propagandy OKW.